• باباطاهر عریان

باباطاهر عریان

  (Baba Taher naked)   

نوشتن نظر


آرامگاه باباطاهر عریان بر فراز تپه‌ای در شمال غربی شهر همدان و در مرکز میدان باباطاهر این شهر قرار دارد.

در قرن ششم هجری قمری یک برج 8ضلعی آجری روی مزار باباطاهر ساخته شد. این بنا در طول قرون متمادی دچار تخریب و بازسازی‌های متعدد گشت. در دوره پهلوی اول شهرداری همدان اقدام به ساخت بنای جدیدی به جای بنای قدیمی نمود اما نیمه‌کاره ماند. در سال 1329 خورشیدی نسبت به مرمت این بنای نیمه‌کاره اقدام شد که در جریان این بازسازی لوح کاشی فیروزه‌ رنگی مربوط به سده هفتم هجری قمری به دست آمد که دارای کتیبه‌ای به خط کوفی برجسته و آیاتی از قرآن بود و هم اکنون در موزه ایران باستان نگهداری می‌شود. در سال 1345 طرح بنای جدید توسط مهندس هوشنگ سیحون و مهندس فروغی ارائه شد که ساخت آن از سال 1346 آغاز شد و نهایتاً 3 سال بعد به پایان رسید. آرامگاه باباطاهر در زمان خود از جمله شاهکارهای معماری بوده که طرح اصلی آن تلفیقی از معماری‌ قرون هفتم و هشتم هجری قمری و عصر حاضر بوده است. ستون‌های هشت‌گانه برج، سنگ مزار، کف و پله‌های آرامگاه همگی از سنگ گرانیت ساخته شده‌اند.

برج این آرامگاه بر روی یک سکوی 8ضلعی واقع شده که ارتفاع آن از سطح فوقانی تپه بیش از 20 متر و از سطح خیابان بیش از 25 متر می‌باشد. در محوطه داخلی آرامگاه 24 دوبیتی از سروده‌های باباطاهر بر روی 24 قطعه سنگ مرمر نوشته و نصب شده است.

باباطاهر همدانی معروف به «باباطاهر عریان»؛ عارف، شاعر و دوبیتی‌سرای اواخر سده چهارم و اواسط سده پنجم هجری قمری و معاصر طغرل بیک سلجوقی بوده است.

از باباطاهر علاوه بر دوبیتی، آثار ادبی دیگری نیز به جا مانده است که می‌توان به دو قطعه و چند غزل و کتابی با عنوان «سرانجام» اشاره نمود. ترانه‌ها و دوبیتی‌های باباطاهر به زبان لری سروده شده و علاوه بر آن یک مجموعه کلمات قصار نیز به زبان عربی دارد.

نمایش بیشتر