گل فشان یکی از شگفت انگیزترین پدیده های ژئوتوریستی است که بسیار مورد  توجه زمین شناسان و علاقه مندان به طبیعت است. این پدید با نام علمی mud volcano  تنها در چند نقطه از جهان وجود دارد و چابهار در 100 کیلومتری غرب خود  میزبان 3 گل فشان است که 2 تای آنها به شکل تپه و دیگری به شکل  آتشفشان می باشد که در حال حاضر فقط گل فشان آتش فشانی فعال است.

ارتفاع گل فشان چابهار بالغ بر 20 متر بوده و قطر دهانه آن به 12 متر می رسد.

گلفشان چابهار دارای منشأ تکتونیکی و از نوع سرد است. یعنی آتشفشان در  پیدایش آن نقشی نداشته است. رسوب گذاری سریع گل و سیال ماندن آبهای درون آن  به همراه فشار وارده از پایین موجب می شود که آب و گل به همراه گاز به  بیرون پرتاب می شود. گاز گل فشان چابهار از نوع متان و رنگ آن خاکستری تیره  و گاه روشن است. قطره حباب آن 30 سانتی متر که نسبت به همه گل فشانهای  کشور بزرگتر است. همچنین به طور متوسط از 15 تا 600 ثانیه طول می کشد تا  حباب تشکیل شود و در هر بار 3 تا 5 لیتر حباب به بیرون پرتاب می کند. عمر  حباب ها چند ثانیه است.

از گل گلفشان در صنایع سفال، کوزه گری، آجرپزی، بهره گیری از گاز، گردشگری، گل درمانی و غیره می توان استفاده کرد. بومیان گاما خود را در گل فرو می  برند و سپس به نماز و دعا می ایستند و این گل را شفا بخش می دانند به طوری  که بعضی اوقات مقداری از آن را برای درمان با خود به منزل می برند.

اهالی قدیمی روستاهای استان سیستان و بلوچستان، روی گل فشان هایشان اسم  «بولوبولو» گذاشته اند. اسمی که احتمالا از صدایی می آید که موقع غل زدن گل  ها از دهانه شنیده می شود.

برای مشاهده پدیده گل فشان یا آتشفشان گل فقط کافیست به چابهار بروید. در آنجا اهالی گرم بلوچستان با اولین درخواست، شما را به  سمت گل فشان ها راهنمایی خواهندکرد. حدود 70 کیلومتری که از چابهار فاصله  بگیرید، در مسیر رسیدن به بندر کُنارک، در دشت کهیر و نرسیده به روستای  تنگ، تابلوی «کوه گل فشان بندر تنگ» را خواهیددید.

وقتی به منطقه رسیدید، با یک بیایان وسیع با سه تپه بزرگ رو به رو می شوید. یکی از تپه ها  که از دو تای دیگر، بلندتر و مخروطی شکل تر است، کوهی است که محلی ها «کوه تنگ» صدایش می کنند.


نمایش بیشتر