• بوستان باراجین

بوستان باراجین

  (Barajin park)   
  قزوین، از ابتدای آزاده راه قزوین – زنجان تا دامنه های البرز غربی

نوشتن نظر


ارتفاعات شرقی مشرف بر دره رودخانه فصلی "ارنزک" که از دو کیلو‌متری شمال قزوین آغاز می‌شود، یکی از نقاط خوش آب و هوا و از تفرجگاه‌های دیرینه مردم شهر است که اکنون در عرصه‌ای به وسعت هزار هکتار توسط شهرداری قزوین آماده سازی شده و پذیرای شهروندان و گردشگران است.

برای تکمیل این پروژه بزرگ تله کابین، سینمای تابستانی، پیست‌های دوچرخه سواری، موتور‌سواری، سوار کاری، بازیگاه کودک، موزه تاریخ طبیعی، آب نماهای مختلف و کمپینگ ارزان قیمت برای مسافران پیش بینی شده است.

دسترسی آسان، هوای لطیف کوهپایه‌ای و کوهستانی، اشراف برشهر قزوین و جاده رودبار شهرستان از ویژگی‌های قابل توجه بوستان هزار هکتاری باراجین به شمار می‌رود.

پوشش گیاهی بوستان باراجین براساس تقسیمات نقشه جغرافیایی گیاهی ایران در منطقه رویشی ایران تورانی واقع است.

اگر چه در این ناحیه پستی‌ها و بلندی‌های متنوع از تپه های مرتفع گرفته تا کم ارتفاع وجود دارد، اما در تمام منطقه کم و بیش تشابه آب و هوایی وجود دارد .

فعالیت میانی گیاهان در این ناحیه به علت نوسان شدید حرارت در دو فصل یکی به علت سرما و یخبندان در زمستان و دیگری به علت طول مدت خشکی در فصل تابستان متوقف می‌شود.

اکولوژی منطقه حکایت از آن دارد که به استثنای جوامع درختی رود کناری باراجین از قبیل بید٬ صنوبر و ... سایر مناطق فاقد پوشش درختی طبیعی آن‌چنانی بوده و بیشتر به صورت گیاهان پوشش و مرتعی است.

به طور کلی فضای سبز منطقه را می‌توان به دو دسته کلی تقسیم کرد: یکی پوشش گیاهی طبیعی و دیگری پوشش گیاهی دست کاشت.

در محدوده بوستان٬ پوشش گیاهی طبیعی شامل پوشش‌های مرتعی٬ جوامع رود کناری و گیاهان تالابی است که پوشش مرتعی بخش وسیعی از منطقه را تشکیل می‌دهد با این تفاوت که پوشش اراضی تپه‌ای مرتفع با خاک کم عمق بیشتر از نوع گون است و پوشش تپه‌ای کم ارتفاع و در‌ه‌ای میان تپه‌ای بیشتر از نوع نباتات علفی با تیپ غالب گرامینه است.

گیاهان پوششی در جلوگیری از فرسایش آبی و بادی و تثبیت خاک اهمیت غیر قابل انکاری دارند، اما مهمترین ویژگی مراتع در پارک کوهستانی باراجین از دیدگاه طراحی محیط ایجاد مناظر فصلی جذاب با رویش متنوعی از گل‌های خودروی وحشی رنگین بر روی تپه، دره‌ها و کنار جوی‌هاست که در این میان شقایق‌زارهای وحشی با گل‌های قرمز جلوه خاصی به محیط داده و به مدت یک ماه در سال (در اوایل بهار) مناظر حیرت انگیزش٬ نظر هر ببینده‌ای را به خود جلب می‌کند.

به طور کلی گیاهان پوششی منطقه را می توان به دو دسته گیاهان دارویی٬ صنعتی٬ علفی٬ خوراکی و زینتی تقسیم کرد که هر کدام از این گیاهان می‌توانند به عنوان یک استعداد طبیعی با ارزش منطقه‌ای مورد توجه قرار بگیرند که از جمله گیاهان دارویی می‌توان به "گل گاوزبان" و "شیرین بیان" اشاره کرد


نمایش بیشتر